WELKOM BIJ ROCKMUZIEK.BE !

Albums met een verhaal achter, I like it! Dat is met Homebrew zeer zeker het geval.

Het alter ego van Pieter-Jan De Smet heeft hier een bijzonder knap staaltje van huis-, tuin- & keukenvlijt bijeengetoverd. Homebrew is namelijk een one-man project, waarin alle instrumenten afzonderlijk zijn opgenomen, gesampled en nadien samengevoegd in een nummer.

Alleen al daarvoor vond ik het de moeite om eens te luisteren. 

Op de cover zijn ze trouwens ook een homebrew aan't maken, zeer speciaal.

Het beginnummer "More than this" vaagt al direct het idee weg dat het hier om een castraatzanger gaat. Met zijn kenmerkende rauwe stem en goed getimede tempoveranderingen zet Beuzak al direct de toon.  Je merkt totaal niet dat dit een one-man show is (ik vraag me trouwens af hoe een live show eruit zou zien?!).

Op zijn myspace pagina heeft Beuzak "chinese pop" gezet als genre. Bij "Smiles" komt dit er op een zeer bizarre manier ook effectief uit. Perfect getimed, onze PJ heeft bij deze m'n diepste respect gewonnen. Was het maar een foefke of was het hem menens met dit genre, ik zou het niet weten.

Een andere aanrader is "This ship". Helaas heb ik dit voor de eerste keer gehoord tijdens een treinrit, maar wanneer je ooit eens in een cabrio op een hete zomeravond door de velden rijdt, is dit een must om op te zetten. Buiten op je terras is anders ook goed.

Algemene evaluatie: met glans geslaagd.

Nog voor ik dit album oplegde, was ik al voor een stuk verkocht omwille van het originele artwork op het hoesje van de cd.  Bij het overgaan tot de daad van het effectief beluisteren van de cd (wat ik al bij al toch regelmatig placht te doen, dat opleggen) kan ik enkel vaststellen dat de positieve elementen niet beperkt zijn gebleven tot de cover.

Met meerdere verrassende songs zoals "I think I do" (met een uniek strijkersensemble), en het ludieke "Your sister" merk je meteen dat de vrienden van Fence behoorlijk wat vaatjes hebben om uit te tappen.

Andere aanraders zijn "Please help me", wat vreemd genoeg het beeld opriep van een uit de hand gelopen jamsessie en als gevolg een stevig potje rockt (bemerk vooral de klinker "o" in het laatste woord, om misverstanden te vermijden) en "The bee song" (met een knipoog naar de sixties).

Wat verder op het album zal je misschien "Of day and night" herkennen. Weer een goed nummer, op een onverwacht goede cd.